กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 254
โจวเหย่เดินวนไปรอบๆ ปีศาจกระถาง เป็นพักๆ ก็จะมีเถาวัลย์เย็นฉ่ำเลื้อยผ่านใต้ฝ่าเท้าไปอย่างคดเคี้ยว
ผืนป่าแห่งนี้ สรรพสิ่งล้วนมีจิตวิญญาณ นอกจากยุงแล้ว โจวเหย่ก็ชอบทั้งหมด
พอไม่มีอ๋าวอูอยู่ในมือ โจวเหย่ก็เงียบสงบได้อย่างหาได้ยาก ข้างหูเหลือเพียงเสียงสวบสาบในพุ่มไม้เตี้ยเท่านั้น