กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 252
โจวเหย่คว้าลูกปัดหยกขึ้นมา เดินเข้าห้องอาบน้ำเพื่อจัดการชำระล้างร่างกาย
เบื้องหน้าคือกระจกบานหนึ่ง ซึ่งเดิมทีขมุกขมัวจนแทบมองไม่เห็นใบหน้าคน วันนี้พอลองเงยหน้าขึ้นกะทันหัน ในกระจกก็สะท้อนใบหน้าซึ่งมีเอกลักษณ์แบบชาวต่างถิ่น หางคิ้วและดวงตาคมลึก เส้นผมหยักศกตลบทิ้งลงมาหน้าผาก ภายใต้คิ้วหนาดกคือดวงตาสีน้ำตาลเข้มที่ดูเย้ายวนใจน่าหลงใหล