กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 239
"ปล่อย ปล่อยฉันไป ฉันจะบอกเธอว่าทรราชอยู่ที่ไหน ฉันยังจะช่วยชีวิตเธอไว้ด้วย ฉันจะไม่ผิดคำพูดเด็ดขาด! ปล่อยฉันไป ปล่อยฉันไป!"
สายลมวูบหนึ่งพัดผ่านมา เม็ดทรายสีเหลืองโปรยปรายกระทบใบหน้า
โจวเหย่เผยริมฝีปากเล็กน้อย
"ได้ ฉันปล่อยแกไป"
พูดจบ ความปีติยินดียังไม่ทันจางหายไปจากแววตาของเหลียงเซี่ยว มือของโจวเหย่ก็พลันคลายออกทันที