กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 235
ใบหน้าของโจวเหย่ไม่มีอารมณ์ความรู้สึกใด ๆ นางเพียงยื่นมือออกไปลูบเส้นผมของชายหนุ่มเบา ๆ พบว่าเส้นผมที่เคยนุ่มสลวยของเขากลับแห้งกร้านเสียแล้ว
"ฝีมือพวกผู้เขมือบพวกนั้นงั้นหรือ"
ชายหนุ่มไม่ไหวติง เอาแต่จ้องมองนางอย่างเงียบงัน
"หรือว่าเป็นฝีมือของมนุษย์ล่ะ"
โจวเหย่พูดพึมพำกับตัวเอง จากนั้นจึงปัดปอยผมที่ระดวงตาของเขาออก