กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 229
โจวเหย่พิงตัวเข้าหา น้ำหนักเกือบทั้งร่างทาบทับลงบนตัวของเฉียวเจียวจนหมด
นางเป็นคนกลัวเจ็บเป็นที่สุด แค่นิ้วมือมีแผลถลอกก็ทำเอาตับสั่นขวัญแขวนแล้ว ตอนนี้ในหัวของนางราวกับมีทีมก่อสร้างกำลังลงเสาเข็ม ทุบกระหน่ำสมองของนางเสียงดังโครมคราม
ห้ามคิดลึกเป็นอันขาด มิฉะนั้นความเจ็บปวดแปลบจะทำให้สองตาพร่ามัวและเวียนหัวจนล้มพับลงไปได้ทันที