กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 212
"เจ้าต้องใจเย็น ๆ"
จากนั้น อ๋าวอูก็รู้สึกว่าเบื้องล่างเบาหวิว
วินาทีต่อมา ร่างกายทั้งร่างของเขาก็ลอยเคว้งขึ้นไปกลางอากาศ ตามมาด้วยแสงสีขาวที่สาดส่องจนแสบตา
"แกร๊ก!"
หลังเสียงดังสนั่นหวั่นไหว โลกก็พลันตกอยู่ในความมืดมิด!