กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 192
โจวเหย่ผลักประตูเปิด ชายที่นั่งอยู่ริมโต๊ะก้มหน้าเขียนอะไรบางอย่างอยู่ไม่ได้เงยหน้าขึ้น เพียงเอ่ยอย่างราบเรียบให้เธอนั่งรอนิดครู่
ผู้ชายเวลาตั้งใจทำงานมักจะมีเสน่ห์ดึงดูดในแบบของตัวเอง สวมแว่นตาแล้วดูภูมิฐานคล่องแคล่ว เสื้อเชิ้ตสีผ้าลินินถูกสวมใส่อย่างเรียบร้อยรัดกุม
โจวเหย่นั่งเฉยไม่ขยับ หันหน้าไปมองแสงแดดนอกหน้าต่าง