กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 172
เบื้องหน้าคือวิลล่าหลังเล็กสีขาวสูงสามชั้น ผนังอิฐแดงกระเบื้องขาว ในลานบ้านยังเลี้ยงเป็ดกับห่านไว้ร่วมสิบตัว บนกำแพงเลื้อยเต็มไปด้วยเถาตีนตุ๊กแกสีเขียวมรกตหนาทึบ สลับแต้มด้วยแต้มสีแดงสองสามจุดท่ามกลางความเขียวขจี
มองแวบแรก ที่นี่ราวกับดินแดนแห่งความสงบสุขหลุดรอดมาจากวันสิ้นโลกก็ไม่ปาน
ยามเฝ้าประตูหยุดเดิน