กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 167
อ๋าวอูตกใจแทบแย่
ในตอนที่เขากำลังลังเลว่าจะกรีดร้องออกมาดีหรือไม่นั้น โจวเหย่ที่ยืนนิ่งอยู่กับที่กลับจู่ ๆ ก็ยื่นมือออกไป แล้วคว้าคอของศพคืนชีพตัวนั้นไว้ด้วยความเร็วปานสายฟ้าแลบ
เสี้ยววินาทีต่อมา เสียงกรอบแกรบดังขึ้นครั้งหนึ่ง โจวเหย่สีหน้าไร้ความรู้สึกหักคอศพคืนชีพจนหักสะบั้น
คอของศพคืนชีพเอียงพับ ตายสนิท