กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 165
"เข้ามา นั่งลง"
เขาระมัดระวังตัวเป็นอย่างมาก
ยืนห่างจากโจวเหย่ประมาณหนึ่งเมตร ไม่ขยับเขยื้อนแม้แต่น้อย
เมื่อมองจากระยะใกล้ กลิ่นอายที่พร้อมจะปะทุออกมาจากทั่วร่างของเขายิ่งเข้มข้นขึ้น ชวนให้รู้สึกถึงตัวตนอย่างเด่นชัด อีกทั้งแรงกดดันรอบกายยังทำให้นกบนต้นไม้ไม่กล้าส่งเสียงร้อง
โจวเหย่มองคางของเขา