กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 161
โจวเหย่พยักหน้า
"อืม"
เธอส่งเสียงอืมคำหนึ่ง ผู้ดูแลคิดว่าเธอจะเดินกลับ ทว่าอีกฝ่ายกลับก้าวเท้าเดินหน้าต่อแถมยังมุ่งตรงไปยังผืนป่าทึบที่อันตรายที่สุดอีกด้วย
การกระทำรนหาที่ตายเช่นนี้ไม่ต่างอะไรกับการท้าทายประสาทที่ตึงเครียดอยู่แล้วของผู้คน