กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 122
โจวเหย่ได้ยินดังนั้นจึงยกผลักลูกปัดหยกในมือขึ้น ปลายนิ้วเรียวงามขาวเนียนกลมกลึง เข้ากันได้ดีกับลูกปัดหยกเม็ดนั้น ยามมองใกล้ ๆ กลับให้ความรู้สึกกลมกลืนและงดงามอย่างบอกไม่ถูก
เธอนึกคิดครู่หนึ่ง
"บีบจนชินมือแล้ว"
ชาติตั้งแต่โลกย่อยแห่งแรกเริ่ม อ๋าวอูได้แปลงกายเป็นลูกปัดหยกให้เธอ กำไว้ในฝ่ามือมาโดยตลอด