กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 109
อ๋าวอูรู้ว่าในกระดูกของเธอนั้นมีความเย่อหยิ่งจองหองซ่อนอยู่ ย่อมไม่เต็มใจที่จะแสดงด้านที่อ่อนแอออกมาให้ใครเห็นอย่างแน่นอน
แต่พอเห็นเธอทรมาน เจ้าสัตว์วิเศษแสนดีก็อดใจอ่อนไม่ได้
"ไหว... ไหวไหม"
โจวเหย่ไม่สนใจเขา
"ถ้าไม่งั้นโลกนี้พวกเราไม่ทำแล้วก็ได้ เธอ เธอลองไปหายานอนหลับมากินสักหน่อย นอนตื่นหนึ่งเดี๋ยวพวกเราก็จากไปได้แล้ว"