กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 72
โชคยังดีที่โจวเหย่ไม่ได้ซักไซ้อะไรต่อ
นางเฝ้ามองดูอยู่เบื้องหลังมาโดยตลอด รักษาระยะห่างไม่ใกล้ไม่ไกล
ครั้นเห็นว่าสงครามระหว่างแดนเซียนกับแดนมารกำลังจะกลายเป็นแดนมิคสัญญีเข้าทุกที โจวเหย่ผู้เอาแต่นั่งกินเมล็ดแตงโมดูการแสดงมาโดยตลอดก็ลุกขึ้นยืนกะทันหัน ยืนอยู่บนเรือเหาะมองลงมาจากเบื้องสูง เอื้อมมือไปด้านหลังคว้าดาบใหญ่ที่เหน็บอยู่ข้างเอว แล้วกระโดดพุ่งลงไปข้างล่างโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย