กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 47
โจวเหย่เองกลับไม่ได้มีปฏิกิริยาอะไรเป็นพิเศษ
ในความรับรู้ของนาง นอกจากตัวเองแล้ว คนอื่นทั้งหมดล้วนเป็นขยะ
นางสบตากับเย่าสุย เอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ
"อยากให้ลูกชายเจ้ามีชีวิตรอด ก็หุบปากซะ ถ้ายังหุบปากไม่ได้ ฉันจะจัดการลูกชายแกให้ตายก่อนเอง"