กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 35
ดังนั้นในตอนที่เว่ยจวินคว้าชายแขนเสื้อของโจวเหย่เบา ๆ เย่าอู๋เซียนก็เดินออกไปแล้ว
เมื่อได้ยินเสียงเอะอะโครมครามที่หน้าประตู โจวเหย่ก็ขมวดคิ้ว
"เจ้าดึงเสื้อฉันทำไม"
เว่ยจวินมองมือของตนเอง ก่อนจะชักกลับไปเงียบ ๆ ตามด้วยความเงียบงัน
"เดี๋ยวเขาจัดการเอง"
โจวเหย่หยุดยืนนิ่งแล้วหันไปมองเขา
"เขาเรียกเธอว่าอาจารย์หญิงอย่างนั้นหรือ"
"อืม"
"แล้วเรียกฉันว่าอาจารย์"