กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 11
หน้าเรือเหาะของฝ่ายหลอมศาสตราในหุบเขาเทียนอี ผู้อาวุโสใหญ่กวาดตามองว่านเหิงผู้ได้รับบาดเจ็บสาหัส รีบสาวเท้าเข้าไปใกล้แล้วยื่นมือไปจับชีพจรของว่านเหิง
"ยังดี เป็นแค่แผลภายนอก ไม่ได้กระทบถึงเส้นชีพจรหัวใจ"
ผู้อาวุโสใหญ่ถอนหายใจโล่งอกแล้วรีบเอ่ยถาม
"เจอสัตว์ดุร้ายหรือ"
"ไม่ใช่ครับ!"
ศิษย์ชายคนหนึ่งพุ่งพรวดเข้ามา ชี้หน้าโจวเหย่แล้วกล่าวประณามด้วยน้ำเสียงเฉียบขาด