กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 345 ชักกระบี่น้าวหน้าไม้ เผชิญหน้าเข็มชนปลาย
“สหายหลิน”
กู่เต้าอีหันหน้ามามองหลินหยาง
แม้ใบหน้าจะมีรอยยิ้ม แต่น้ำเสียงกลับแฝงการออกคำสั่ง
“ควรละเว้นผู้ใดได้ก็จงละเว้น”
“ประมุขมู่หรงมีความสัมพันธ์อันดีกับแดนศักดิ์สิทธิ์อวิ๋นฮวงของข้า”
“เรื่องในวันนี้ เลิกรากันไปแต่เพียงเท่านี้ หยุดมือเสียเถิด”
เมื่อได้ยินเช่นนี้ ผู้บำเพ็ญที่ซ่อนตัวอยู่ห่างไกลและใช้ลูกแก้วบันทึกภาพชมการต่อสู้ ต่างก็สูดลมหายใจเข้าลึก
“แดนศักดิ์สิทธิ์อวิ๋นฮวง! ถึงกับเป็นแดนศักดิ์สิทธิ์ที่สอดมือเข้ามา!”
“คราวนี้บรรพชนหลินคงต้องกลืนไม่เข้าคายไม่ออกแล้วกระมัง? นั่นคือผู้อาวุโสของแดนศักดิ์สิทธิ์เชียวนะ ได้ยินมาว่าอยู่ในระดับมหายานมานานแล้ว!”