ตอนที่ 153 คำสั่งเสียฝากฝัง ความจริงใจเปี่ยมล้น

ตอนที่ 153 คำสั่งเสียฝากฝัง ความจริงใจเปี่ยมล้น

แสงและเงาตัดสลับกันกลางอากาศภายในห้องเงียบ

ค่อย ๆ ควบรวมเป็นภาพเงาของบุรุษวัยกลางคนในชุดนักพรตสีเขียว ใบหน้าซูบผอมทว่าไม่อาจซ่อนเร้นกลิ่นอายแห่งความเป็นบัณฑิต

บุรุษผู้นั้นไพล่มือไว้ด้านหลัง ทอดสายตาอันผ่านโลกมามากมองไปเบื้องหน้า สบตากับหลินหยางผ่านกาลเวลาอันเนิ่นนาน

“ไม่รู้ว่าผ่านไปกี่พันปีแล้ว ในที่สุดก็มีผู้มีวาสนามาเปิดลูกแก้วบันทึกภาพของข้าเฒ่า”

เสียงทุ้มต่ำและแหบพร่าดังก้องในห้องเงียบ

หลินหยางหุบรอยยิ้มทันทีและนั่งตัวตรง

“ข้าเฒ่ามีนามว่านักพรตเทียนเสวียน เป็นเจ้าสำนักรุ่นที่สามสิบเจ็ดของสำนักฉีเทียนแห่งจงโจว”

ภาพเงายิ้มขื่น