กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 113 นิมิตฟ้าเคลื่อนไหว ชิงอวิ๋นแปรทารก
หลินหยางยิ้มรับ
เขาเพียงแค่คิด แรงกดดันวิญญาณอันน่าสะพรึงกลัวดุจขุนเขาถล่มทลาย ก็ระเบิดออกโดยมีเขาเป็นศูนย์กลาง!
แรงกดดันวิญญาณนี้ถูกควบแน่นจนถึงขีดสุด แฝงไว้ด้วยแรงกดทับแห่งกฎเกณฑ์ฟ้าดินอย่างเลือนราง
เฟยเยียนถูกกลิ่นอายนี้ซัดปะทะ ริมฝีปากแดงก็เผยออ้า ตกใจจนแม้แต่คำพูดก็ยังเอ่ยไม่ออก
"ขั้น... ขั้นแก่นทองคำระยะสมบูรณ์สูงสุด?!"
เฟยเยียนมองหลินหยางราวกับมองสัตว์ประหลาด
"นี่มันเป็นไปได้อย่างไร?!"
"ตอนที่ท่านจับเป็นข้า ท่านเพิ่งจะอยู่แค่ขั้นแก่นทองคำระยะต้นจุดสูงสุดเองนะ นี่เพิ่งจะผ่านไปแค่สองสามปีเอง!"
"ในสองสามปีนี้ เวลาส่วนใหญ่ของท่านล้วนหมกตัวอยู่ในห้องของข้า... รวมถึงห้องของน้องสาวพวกนั้นด้วย"