กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 250 เมฆาอสูรสลายสิ้น เทพธิดาร่ำไห้รำพัน
“ตูม—!!!”
ตราประทับเวทสีทองม่วงดุจอุกกาบาตจากสวรรค์ชั้นเก้า ฟาดลงบนร่างอสูรสวรรค์ขนาดสิบจั้งของเยิ่นเกออย่างจัง
คลื่นอากาศอันบ้าคลั่งกระจายตัวออกเป็นวงกว้าง มิติโดยรอบแตกร้าวเป็นรอยแยกมิตินับไม่ถ้วน
“อ๊ากกกกก—”
เสียงกรีดร้องอันโหยหวนถึงขีดสุดดังก้องไปทั่วเมฆา
ร่างเนื้ออสูรสวรรค์ที่เยิ่นเกอภาคภูมิใจและโอ้อวดว่าสามารถทนทานต่ออาวุธเวทในระดับเดียวกันได้
เมื่อสัมผัสกับฝ่ามือมหาบุญญาสวรรค์กลับกลายเป็นเพียงของเล่นกระดาษที่เปราะบาง
แขนทั้งสองข้างที่ชูขึ้นสูงส่งเสียง “กร๊อบ” จนน่าหวาดเสียว กระดูกแขนอันหนาเตอะหักสะบั้น กระดูกขาวโพลนทิ่มทะลุเกล็ดสีดำอมเขียวออกมา เลือดสาดกระเซ็น
“ไม่! เป็นไปไม่ได้!”