ตอนที่ 98 หวนคืนชิงอวิ๋นมารเฒ่าโลหิตอำมหิต

ตอนที่ 98 หวนคืนชิงอวิ๋นมารเฒ่าโลหิตอำมหิต

ครึ่งวันต่อมา

ลมและหิมะค่อยๆ สงบลง

หลินหยางขี่อินทรีสายฟ้าฉีกเมฆาม่วง พากลุ่มผู้อาวุโสแห่งสำนักสัตว์วิญญาณรวมถึงเสวียนอวี้ที่ถูกควบคุมด้วยโอสถพิษ กลับสำนักสัตว์วิญญาณ

โถงใหญ่สำนักสัตว์วิญญาณที่เคยรุ่งโรจน์ ยามนี้กลับเงียบสงัดจนได้ยินแม้กระทั่งเสียงเข็มตก

หลินหยางนั่งวางท่าอย่างองอาจอยู่บนบัลลังก์ประมุขนิกาย ทอดสายตามองลงไปยังฝูงชนที่คุกเข่าหมอบกราบอยู่เบื้องล่าง

“ตอนที่ข้าไม่อยู่ สำนักสัตว์วิญญาณจะให้ผู้อาวุโสรับเชิญระดับแก่นทองคำตระกูลหลินที่ข้าทิ้งไว้เหล่านี้เป็นผู้ดูแล”

หลินหยางเคาะพนักพิงเบาๆ เสียงสะท้อนก้องกังวานไปทั่วโถงใหญ่ “เสวียนอวี้ พวกเจ้าทางที่ดีก็สงบเสงี่ยมไว้เสียหน่อยเถิด”

เสวียนอวี้แนบหน้าผากชิดแผ่นกระเบื้องปูพื้น ไม่กล้าแม้แต่จะหายใจแรง