กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 3 นี่มันอายุแปดสิบปีบ้าอะไรเนี่ย?
พลบค่ำ
ลานตระกูลหลินประดับประดาด้วยโคมไฟและผ้าแดง เสียงผู้คนจอแจอึกทึก
อักษรมงคลสีแดงสดติดเต็มประตูหน้าต่าง พรมแดงปูทอดยาวจากหน้าประตูไปจนถึงโถงหลัก
ผู้คนจากสี่ตระกูลใหญ่แห่งตำบลชิงหนิวมากันเกือบครบ ล้วนแต่เสแสร้งทำตัวกลมกลืนเพื่อมาดูเรื่องตลกทั้งสิ้น
หลิวเวิ่นอู่ เจ้าตระกูลหลิว ประคองถ้วยชาในมือ แค่นเสียงเย็นชาพลางปรายตามองไปยังทิศทางของลานหลัง
“ตาเฒ่าหลินรู้ตัวว่าใกล้ไม่รอดแล้ว ถึงได้รับอนุมาสะเดาะเคราะห์ล่ะสิ”
“ข้าว่าคงเป็นแค่ช่วงแสงสุดท้ายก่อนดับเสียมากกว่า”
“กระดูกแก่ ๆ ที่เดินยังต้องให้คนประคอง จะมาทำเป็นหนุ่มเข้าหอไปได้กี่น้ำ?”
“สงสัยว่าพ้นคืนนี้ไป พรุ่งนี้พวกเราคงต้องมาร่วมงานศพที่ตระกูลหลินต่อเป็นแน่”