บทที่ 396: เด็กเรียนไม่เก่งนี่ไม่มีสิทธิมนุษยชนจริงๆ สินะ!

บทที่ 396: เด็กเรียนไม่เก่งนี่ไม่มีสิทธิมนุษยชนจริงๆ สินะ!

ตอนที่เหยียนซูเหวินขนเสื้อผ้าล็อตใหม่กลับมาถึงร้านเสื้อผ้า ก็เป็นเวลาบ่ายสี่โมงกว่าแล้ว

แม่เหยียนช่วยยกเสื้อผ้าเข้าไปข้างในพร้อมกับเอ่ยถามว่า "เสี่ยวเหวิน การเดินทางเป็นยังไงบ้างราบรื่นดีไหม มีเรื่องอะไรเกิดขึ้นหรือเปล่า"

เหยียนซูเหวินตอบกลับว่า "แม่ ไม่ต้องเป็นห่วง ทุกอย่างราบรื่นเรียบร้อยดีค่ะ"

แม่เหยียนถอนหายใจแล้วพูดว่า "ลูกไปเอาสินค้าตั้งเยอะแยะด้วยตัวคนเดียว ทั้งต้องแบกหิ้วขึ้นรถประจำทาง คงจะลำบากมากสินะ ทำไมคราวหน้าไม่พาเจ้าเหยียนไปด้วยล่ะ ให้เขาช่วยแบกของ ลูกจะได้ผ่อนแรงลงตั้งเยอะ แล้วมีเจ้าเหยียนคอยอยู่เป็นเพื่อน ย่อมปลอดภัยกว่าการเดินทางไปคนเดียวตั้งเยอะนะ"

เหยียนซูเหวินหัวเราะออกมาแล้วพูดว่า "แม่คะ มันไม่มีอะไรจริงๆ ค่ะ ลูกสาวคนนี้เดินทางไปไหนมาไหนมาโชกโชน ประสบการณ์ในสังคมของหนูไม่ใช่สิ่งที่คนทั่วไปจะเทียบได้เลย เพราะฉะนั้นเรื่องความปลอดภัยหายห่วงได้เลยค่ะ อีกอย่างตอนนี้พวกเราเพิ่งจะเริ่มทำธุรกิจเล็กๆ ถ้าพาเจ้าเหยียนไปเอาของด้วย ค่าใช้จ่ายในการเดินทางไปกลับก็จะเพิ่มสูงขึ้น ซึ่งมันไม่ค่อยคุ้มค่าเท่าไหร่เลยค่ะ"

แม่เหยียนกล่าวว่า "ถึงค่าใช้จ่ายจะเพิ่มขึ้น แต่ถ้ามีเจ้าเหยียนคอยเดินทางไปเป็นเพื่อน พวกเราทุกคนก็จะได้โล่งใจ แม่รู้ว่าลูกมีประสบการณ์ในสังคมสูง แต่ยังไงลูกก็เป็นผู้หญิงนะ ถ้าเกิดเจอเรื่องเดือดร้อนขึ้นมาจริงๆ ลูกอาจจะรับมือคนเดียวไม่ไหวหรอก"