กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Novel666
บทที่ 338 บัดซบเอ๊ย!
ณ ภัตตาคารเสยเฟิง
เมื่อมหรสพงานเลี้ยงเริ่มต้นขึ้น พนักงานเสิร์ฟและผู้ช่วยที่จ้างมาเป็นการชั่วคราวของภัตตาคารต่างก็เริ่มทยอยยกอาหารออกมาเสิร์ฟอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย
ในช่วงแรก อาหารที่นำมาเสิร์ฟล้วนเป็นเมนูจัดเลี้ยงขึ้นชื่อตามท้องถิ่น เช่น หน่อไม้ รากบัวหวาน หวงเฉารู่ (หมูผัดพริกเหลือง) ลูกชิ้น และปอเปี๊ยะทอด เมื่ออาหารขึ้นชื่อท้องถิ่นแบบดั้งเดิมทั้งหมดถูกเสิร์ฟจนครบแล้ว พวกเขาก็เริ่มลำเลียงอาหารทะเลออกมาอย่างรวดเร็ว
กุ้งทอดกระทะ ปลาหมึกฉีกมือ ปูมลาดผัด หนอนทะเลนึ่ง หอยเชลล์นึ่งวุ้นเส้นกระเทียม…
อาหารทะเลส่งกลิ่นหอมกรุ่นถูกยกออกมาทีละจานจนทำให้แม้แต่เหล่าผู้นำระดับอำเภอยังต้องแอบกระตุกตาด้วยความทึ่ง ส่วนบรรดาญาติและเพื่อนฝูงคนอื่นๆ นั้น บอกได้คำเดียวว่าเปิดหูเปิดตาอย่างแท้จริง
ยิ่งไปกว่านั้น รสชาติของมันคือสิ่งที่ต้องได้สัมผัสด้วยตัวเองถึงจะเชื่อ บรรดาแขกเหรื่อต่างเอ่ยปากชมอาหารไม่ขาดปากขณะที่เคี้ยวจนริมฝีปากฉ่ำวาวไปด้วยน้ำมัน
“โอ้โฮ วันนี้ฉันได้เปิดหูเปิดตาในงานเลี้ยงนี้จริงๆ อาหารเยอะแยะมากมายแถมรสชาติยังอร่อยเหลือเกิน!”
“รู้งี้ฉันน่าจะกินให้ช้าลงหน่อย ตอนนี้อาหารทะเลพวกนี้มีแต่จานที่อร่อยกว่าจานก่อนหน้าทั้งนั้น กินเข้าไปไม่กี่คำก็อิ่มเสียแล้ว ฉันควรทำยังไงดีเนี่ย”
“อาหารและเครื่องดื่มพวกนี้จัดเต็มเสียจนหรูหราเกินไปจริงๆ รสชาติของหนอนทะเลนึ่งพวกนั้นยิ่งเคี้ยวยิ่งติดใจเสียจริง!”