บทที่ 307: ปรากฏกายขึ้นกะทันหัน ถนนหน้าร้านร้างผู้คน

บทที่ 307: ปรากฏกายขึ้นกะทันหัน ถนนหน้าร้านร้างผู้คน

เวลาบ่ายสามโมง ณ ลานตากข้าวในหมู่บ้านซินชุน เมืองป๋อไป๋ มีชาวบ้านมารวมตัวกันมากกว่าพันคน

"ท่านซูสาม มีคนนอกมารังแกคนในหมู่บ้านเราหรือขอรับ? เดี๋ยวพวกเราจะยกพวกไปจัดการมันเดี๋ยวนี้แหละ!"

"ท่านซูสาม ถึงกับออกหน้ามาเรียกประชุมคน เรื่องนี้ต้องไม่ธรรมดาแน่ แค่บอกมาว่าให้จัดการใคร"

"ไอ้สารเลวหน้าไหนกล้ารังแกคนหมู่บ้านซินชุนของเรา มันรนหาที่ตายชัดๆ!"

...

เมื่อได้ยินเสียงเหล่าชายฉกรรจ์ในหมู่บ้านตะโกนฮึกเหิมอยากจะไปหาเรื่อง จางกวงจงที่ยืนอยู่บนโขดหินรูปวัวก็โบกมือแล้วเอ่ยขึ้นว่า "ไม่มีใครมารังแกคนในหมู่บ้านเราทั้งนั้น ที่ฉันเรียกทุกคนมารวมตัวกันวันนี้ไม่ใช่เพราะจะไปมีเรื่องกับใคร แต่จะมาบอกข่าวเรื่องโอกาสครั้งใหญ่ให้ฟังต่างหาก"

"เอ่อ..."

เหล่าชายฉกรรจ์ต่างเบิกตากว้างด้วยความประหลาดใจ ในอดีตเวลาที่ซูสามเรียกประชุมคนเกือบทุกครั้งมักจะเป็นเพราะชาวบ้านถูกคนนอกรังแก และเรื่องราวก็มักจะใหญ่โต ไม่อย่างนั้นซูสามคงไม่จำเป็นต้องระดมพลแบบนี้

พวกเขาคิดว่าครั้งนี้ก็คงเหมือนเคย แต่กลับผิดคาด