บทที่ 289: มูลค่าทรัพย์สินสุทธิเกินหนึ่งล้าน 【ตอนที่ 2】

บทที่ 289: มูลค่าทรัพย์สินสุทธิเกินหนึ่งล้าน 【ตอนที่ 2】

หลังจากออกจากเทียนจิน เติงซือหรงได้เดินทางไปยังฉือเจียจวง ไท่หยวน และจี่หนานตามลำดับ

เนื่องจากมีประสบการณ์ที่ประสบความสำเร็จในเทียนจิน เขาจึงเจาะจงมองหาผู้ค้าส่งผลไม้เพื่อร่วมมือด้วย น่าเสียดายที่ผู้ค้าส่งผลไม้ในสามเมืองนี้เพิ่งเริ่มต้นกิจการ และศักยภาพยังห่างไกลจากเถ้าแก่เซียวในเทียนจินมาก เขาจึงขายสับปะรดดินในสามเมืองนี้ได้เพียง 400 ตันเท่านั้น

ราคาขายของสับปะรดดิน 400 ตันนี้อยู่ที่ 0.66 หยวนต่อชั่ง ทำรายได้เพิ่มอีก 528,000 หยวน ซึ่งเมื่อรวมกับ 702,000 หยวนก่อนหน้านี้ ทำให้มีรายเวลารวมเป็น 1,230,000 หยวน

เมื่อเหลือสับปะรดดินอีก 176 ตัน เติงซือหรงก็ขี้เกียจจะเดินทางต่อ เขาจึงขึ้นรถไฟมุ่งหน้าสู่เมืองหลวง โดยวางแผนที่จะระบายสินค้าที่เหลือทั้งหมดให้กับโจวเซิงลี่และพาร์ทเนอร์อีกสองคนของเขา

เขาเชื่อว่าสับปะรดดิน 30 ตันก่อนหน้านี้คงถูกตลาดในเมืองหลวงดูดซับจนหมดไปนานแล้ว และด้วยจำนวนประชากรที่มหาศาลของเมืองหลวง อีก 176 ตันย่อมไม่ใช่ปัญหาอย่างแน่นอน

"เป็นไปได้เหรอ? ทีวีโดนน้ำในแม่น้ำแยงซีเกิร์ลแช่อยู่เดือนนึงแล้วไม่พังเนี่ยนะ จริงหรือหลอกเนี่ย?"

"ดูสิ มีลงหนังสือพิมพ์ด้วย จะปลอมได้ยังไงล่ะ"

"โอ้โห ถ้าอย่างนั้นคุณภาพของทีวีสีตระกูลโบตั๋นนี้ดีจริงๆ น่าเสียดายที่ฉันไม่มีคั่วยุตั๋วทีวี ไม่งั้นฉันจะขายทุกอย่างที่มีเพื่อซื้อสักเครื่องเลย"

"..."