บทที่ 225: ท่านเก้าคือแบบอย่างของเรา

บทที่ 225: ท่านเก้าคือแบบอย่างของเรา

ยามเที่ยง ณ หมู่บ้านนาเย่

ที่บ้านของเติ้งหยุนเฉียง สมาชิกในครอบครัวกำลังเอร็ดอร่อยกับน้ำแกงมันสำปะหลังใส่หวานด้วยความสุข ในยุคสมัยถัดมา น้ำแกงมันสำปะหลังหวานถือเป็นเมนูธรรมดา ไม่ว่าจะในเมืองหรือชนบท ใครอยากกินก็หากินได้ ไม่ใช่ของหายากแต่อย่างใด ทว่าในหมู่บ้านยุคนี้ การที่ครอบครัวหนึ่งจะมีน้ำแกงมันสำปะหลังหวานกินเป็นมื้อเที่ยงยังคงเป็นเรื่องที่หาได้ยากยิ่ง

ตัวมันสำปะหลังนั้นไม่ใช่ของแปลกอะไร ทุกครัวเรือนในหมู่บ้านต่างมีปลูกไว้เหลือเฟือ ทว่าหัวใจสำคัญอยู่ที่น้ำตาล ซึ่งเป็นสินค้าล้ำค่าในยุคนี้ ปกติแล้วผู้นำครอบครัวมักจะเก็บซ่อนมันไว้อย่างมิดชิดและแทบจะไม่ยอมหยิบออกมาใช้พร่ำเพรื่อ โดยมากจะเก็บไว้ทำขนมหวานหรือขนมมงคลช่วงปีใหม่เท่านั้น