บทที่ 205: ต่อให้ไม่ให้เงินเดือน ฉันก็ยินดีทำานี้

บทที่ 205: ต่อให้ไม่ให้เงินเดือน ฉันก็ยินดีทำานี้

ยามบ่ายคล้อยล่วงเลยมาถึงห้าโมงเย็น

ภายในบ้านอิฐมุงกระเบื้องแห่งหนึ่งในหมู่บ้านซินชุน อำเภอป๋อไบ

บนโต๊ะสี่เหลี่ยมมีเนื้อหัวหมูหนึ่งจาน ถั่วลิสงทอดหนึ่งจาน และผักเขียวตามฤดูกาลอีกหนึ่งจาน จางกวงจง ซึ่งปีนี้อายุครบห้าสิบสี่ปีแล้ว กำลังนั่งจิบเหล้าอย่างสบายอารมณ์

ขณะที่กำลังดื่มด่ำกับรสชาติเหล้า จางกวงจงก็ได้ยินเสียงลูกพี่ลูกน้องร้องตะโกนมาจากนอกประตู “ท่านอาสาม อยู่บ้านหรือเปล่าขอรับ?”

จางกวงจงวางชามเหล้าลงแล้วเอ่ยตอบ “ฉันกำลังดื่มอยู่พอดี กั๋วอัน เอ็งมาได้จังหวะจริงๆ รีบเข้ามาดื่มกับฉันสักสองจอกสิ”