บทที่ 180 ความคาดหวังอันสูงส่ง

บทที่ 180 ความคาดหวังอันสูงส่ง

วันที่ยี่สิบของเดือนแปดตามปฏิทินจันทรคติ เป็นวันดีและยังเป็นวันมงคลสมรสอันน่าปีติยินดีของโอวกั๋วฟาง

ในยุคหลัง การอยู่กินก่อนแต่งกลายเป็นเรื่องธรรมดา และการแต่งงานก็เป็นเพียงแค่พิธีการ จึงไม่ได้มีความโศกเศร้าอะไรมากนัก เจ้าสาวที่ร้องไห้ในวันแต่งงานจึงหาได้ยากยิ่ง

แต่ในยุคสมัยนี้ แค่เรื่องอยู่กินก่อนแต่งนั้นไม่ต้องพูดถึง แม้กระทั่งใบทะเบียนสมรสก็ยังหาได้ยาก คู่บ่าวสาวไม่มีทางคิดเรื่องอยู่กินด้วยกันก่อนงานเลี้ยงฉลองมงคลสมรสเด็ดขาด ด้วยเหตุนี้ ความเข้าใจที่เจ้าสาวมีต่อเจ้าบ่าวจึงมีน้อยมาก หลายคู่เคยพบหน้ากันเพียงไม่กี่ครั้งและแทบไม่ต่างอะไรกับคนแปลกหน้า

และการแต่งงานก็หมายถึงการต้องลาจากครอบครัวดั้งเดิมเพื่อไปเริ่มต้นชีวิตใหม่ในบ้านหลังอื่นที่แปลกหน้าอย่างสิ้นเชิง