บทที่ 156 เสพสุขทุกวันคืน

บทที่ 156 เสพสุขทุกวันคืน

เวลานั้นเป็นเวลาสามทุ่มเศษ

ปกติแล้วในเวลานี้ ผู้คนส่วนใหญ่ในหมู่บ้านนาเย่ ยกเว้นเพียงไม่กี่คนต่างก็ปิดประตูบ้านและเข้านอนกันหมดแล้ว

ทว่าวันนี้ทุกครัวเรือนกลับกำลังห่อและต้มบ๊ะจ่างโบราณกันอยู่ โดยเริ่มเคี่ยวกันมาตั้งแต่เที่ยงจนถึงตอนนี้ ดังนั้นนอกจากเด็กเล็กและคนชราแล้ว คนส่วนใหญ่จึงยังไม่ได้พักผ่อน เพราะต่างก็เฝ้ารอที่จะได้ลิ้มรสบ๊ะจ่างโบราณกันอย่างใจจดใจจ่อ!

ช่วงเวลาที่ดีที่สุดในการกินบ๊ะจ่างโบราณก็คือตอนที่เพิ่งยกออกจากเตาและยังร้อนกรุ่นอยู่ในมือ

ถึงแม้ว่าปล่อยให้เย็นในวันพรุ่งนี้ก็จะยังคงอร่อยอยู่ แต่รสชาติย่อมด้อยลงไปกว่าเดิมเล็กน้อย

อาหารชนิดนี้โดยพื้นฐานแล้วทำกินกันแค่ปีละครั้งเท่านั้น ทุกคนจึงมีความอยากอาหารค่อนข้างมาก และย่อมอยากจะกินให้สมใจอยากโดยเร็วที่สุด