บทที่ 149 ตำหนิ

บทที่ 149 ตำหนิ

ในขณะที่อาชางฉีกำลังรู้สึกน้อยเนื้อต่ำใจและเศร้าสลด เสียงหนึ่งก็ดังขึ้นมาจากนอกบ้านว่า “อาชุนซาว อยู่ข้างในหรือเปล่า?”

อาชางรีบใช้แขนเสื้อปาดน้ำตาอย่างลวกๆ แล้วเอ่ยตอบรับว่า “อยู่จ้ะ เข้ามาสิ!”

จากนั้น เธอก็เห็นเติ้งอวิ๋นเจิน ลูกสาวบ้านท่านอาเก้าเดินถือชามใบใหญ่เข้ามา พร้อมกับส่งยิ้มและเอ่ยว่า “อาชุนซาว ฉันได้ยินว่าพี่เพิ่งคลอดลูก พ่อของฉันเลยต้มไข่หวานน้ำตาลทรายแดงมาให้ชามหนึ่ง เพื่อให้พี่ได้บำรุงร่างกายจ้ะ”

การส่งถ่านกลางหิมะย่อมเป็นสิ่งที่ซาบซึ้งใจที่สุดในยามยาก

วินาทีนั้น เมื่ออาชางมองชามไข่หวานน้ำตาลทรายแดงที่ส่งควันกรุ่นในมือของเติ้งอวิ๋นเจิน น้ำตาของเธอก็ร่วงเผาะลงมาอย่างควบคุมไม่ได้ด้วยความตื้นตันใจอย่างสุดซึ้ง