บทที่ 147 ทั้งหมู่บ้านต้องตื่นตะลึง

บทที่ 147 ทั้งหมู่บ้านต้องตื่นตะลึง

หลิวฮว่าคังมีความกระตือรือร้นในการทำงานเป็นอย่างมาก วันถัดมาเขาก็นำตารางการสอนไปมอบให้กับท่านผู้เฒ่าเก้า จากนั้นในวันที่สาม เขาก็เริ่มทำการสอนตามตารางเวลาที่วางไว้

ในขณะเดียวกัน ด้วยความตั้งใจช่วยประชาสัมพันธ์ของเติ้งชางชิงผู้เป็นภรรยา ทำให้ข่าวนี้แพร่สะพัดออกไปจนแทบจะรู้กันทั่วทั้งหมู่บ้าน

แล้วทั้งหมู่บ้านก็ต้องตกอยู่ในความโกลาหลตื่นตระหนก!

ชาวบ้านส่วนใหญ่ไม่อาจเข้าใจได้เลยว่าเหตุใดเติ้งชื่อหรงถึงทำเช่นนี้ ต้องรู้ก่อนว่าค่าเล่าเรียนและค่าที่พักของโรงเรียนมัธยมในตอนนี้ตกอยู่ที่เทอมละ 19.5 หยวนเท่านั้น ส่วนระดับประถมศึกษาและมัธยมศึกษาตอนต้นค่ายิ่งถูกกว่านี้เสียอีก

กระนั้น แม้จะเป็นเช่นนั้น ก็ไม่ใช่ทุกครัวเรือนในหมู่บ้านจะมีกำลังทรัพย์มากพอที่จะส่งลูกๆ ไปเรียนหนังสือ