บทที่ 143: ความสูงหนึ่งส่วนกลบจุดด้อยห้าส่วน

บทที่ 143: ความสูงหนึ่งส่วนกลบจุดด้อยห้าส่วน

ช่วงบ่าย

หลังมื้ออาหาร ครอบครัวของเติ้งชางตงพากันมานั่งรับลม สูบบุหรี่ และพูดคุยกันอยู่ที่หน้าบ้าน

ในยุคนี้ ชาวชนบทในอำเภอเป๋อไป๋ไม่ว่าหญิงหรือชาย หรือจะมีอายุเท่าใดก็ตาม ล้วนแต่สูบกล้องน้ำกันแทบทั้งสิ้น ซึ่งถือเป็นเรื่องที่พบเห็นได้ยากยิ่งหากใครจะไม่สูบ

อันที่จริง เรื่องนี้ก็ได้รับอิทธิพลมาจากสภาพแวดล้อมโดยรอบ ก่อนยุคปลดปล่อย อำเภอเป๋อไป๋มีเพียงยาสูบตากแดดเท่านั้น ไม่มีใบยาสูบอบลมร้อน จนกระทั่งในปี 1949 ผลผลิตยาสูบตากแดดของอำเภอมีเพียง 130,000 กิโลกรัม