บทที่ 104 ห่ออาหารกลับบ้าน

บทที่ 104 ห่ออาหารกลับบ้าน

ต่อให้จางซิ่วผิงจะอาลัยอาวรณ์มากเพียงใด แต่ในที่สุดครอบครัวและเพื่อนสนิทของเธอก็ต้องเดินทางกลับบ้าน

เมื่อแขกเหรื่อคนอื่น ๆ เดินทางกลับ พวกเขาจะได้พกเพียงเนื้อห้าสรสักพวงกับหมูสามชั้นพะพะโล้หนึ่งชิ้น พร้อมด้วยเต้าหู้ทอดอีกสองชิ้นร้อยรวมกันด้วยตอกไม้ไผ่

ทว่าสำหรับแขกผู้มาร่วมงานแต่งงาน นอกจากเนื้อห้าสรสวน หมูพะโล้ และเต้าหู้ทอดแล้ว ทุกคนยังได้รับซองแดงคนละหนึ่งซองอีกด้วย เติิงซื่อหรงไม่ได้ขี้เหนียวเรื่องจำนวนเงินในซองแดงเลย เขายื่นให้คนละสิบหยวนตรง ๆ

ท้ายที่สุดแล้ว ตอนที่พวกเขามาเยี่ยมเยียนครอบครัว ทางฝ่ายนั้นเคยให้ซองแดงแปดหยวนแปดสิบแปดเซนต์มาแล้ว ของขวัญแต่งงานจึงต้องสูงกว่าจำนวนนั้นอย่างแน่นอน ดังนั้น การให้เงินสิบหยวนจึงถือว่าเหมาะสมยิ่งนัก