บทที่ 102 อร่อยจนหยุดกินไม่ได้

บทที่ 102 อร่อยจนหยุดกินไม่ได้

ในยุคสมัยที่ชนบทแห่งนี้ เนื่องจากครอบครัวส่วนใหญ่ใช้ชีวิตด้วยความยากลำบาก เวลาจัดงานแต่งงาน งานใหญ่หน่อยก็จะเชิญแขกมาร่วมโต๊ะราวหกหรือเจ็ดโต๊ะ ส่วนงานเล็กหน่อยก็จะจบลงที่สามหรือสองโต๊ะเท่านั้น

เติ้งสือหรงมีอาวุโสสูงและมีเครือข่ายความสัมพันธ์กว้างขวางในหมู่บ้าน งานเลี้ยงของครอบครัวเขาจึงไม่มีทางมีแขกแค่ไม่กี่โต๊ะอย่างแน่นอน แต่กลับจัดโต๊ะจีนเต็มเหยียดถึงสิบห้าโต๊ะ แม้ว่าสิ่งนี้จะเทียบไม่ได้กับงานแต่งงานในยุคหลังที่มีโต๊ะจีนนับสิบหรือนับร้อยโต๊ะ แต่ในยุคนี้ถือว่าโดดเด่นมากแล้ว!