บทที่ 57: ปากของพวกเขากາຍเป็นคนเลือกกินเสียแล้ว

บทที่ 57: ปากของพวกเขากາຍเป็นคนเลือกกินเสียแล้ว

ยามที่ทำงานร่วมกันในทีมผลิต มีเพียงคนส่วนน้อยเท่านั้นที่ตั้งใจทำงานอย่างแท้จริง ส่วนใหญ่ทำเพียงแค่เกียจคร้านไปวันๆ ส่งผลให้มีงานคั่งค้างทำไม่เคยเสร็จสิ้นตลอดทั้งปี ทว่าผลผลิตที่ได้กลับมีไม่มากนัก

อย่างไรก็ตาม หลังจากที่ทำการแบ่งที่ดินและแยกย้ายกันทำเกษตรกรรมด้วยตนเอง สถานการณ์ก็เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง

ตัวอย่างเช่นในตอนนี้ เนื่องจากนาข้าวทุกแปลงในหมู่บ้านได้รับการปักดำต้นกล้าเสร็จสิ้นหมดแล้ว ชาวบ้านส่วนใหญ่จึงว่างงาน ต่างจากแต่ก่อนที่ต้องงดเว้นความวุ่นวายกับเรื่องนั้นเรื่องนี้อยู่ตลอดเวลาและไม่เคยมีช่วงเวลาให้พักผ่อนหย่อนใจเลย

แน่นอนว่าความว่างงานนี้ไม่ใช่ความไร้สาระแบบคนรุ่นหลัง เพราะยังคงมีงานจดจิปาถะต่างๆ ให้ทำอยู่บ้าง เพียงแต่ทั้งครอบครัวไม่ต้องมาร่วมแรงร่วมใจกันทำทุกอย่างพร้อมกันอีกต่อไป