กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 123 จือเอ้อร์ผู้ไร้ความผิด
เขารู้ว่าเจ้าท่อนไม้นี้มิได้ไร้หัวใจจริง ๆ ตรงกันข้าม กลับกำลังผลิบานทีละเล็กทีละน้อย ในใจเขาจึงปลาบปลื้ม สักวันหนึ่งเขาจะกลายเป็นคนจริง ๆ อย่างแท้จริง
ซูอู๋ตู้ยื่นมือรับขนมแป้งกรอบไส้นมหนึ่งห่อ น้ำหนักแน่นเต็มมือ เขาจึงยินดีเป็นอันมาก
———
เมื่อกลับถึงหอเยียนอวี่ ฟ้าเพิ่งเริ่มมืดค่ำ
ซูอู๋ตู้มิได้กลับไปยังโถงประธานของเรือนอู๋ตู้ หากไปยังโถงข้างตะวันตกก่อน ซูจืออีตามอยู่ข้างหลังเขาอย่างเงียบ ๆ
ในโถงจุดโคมไว้ แม่นมสองคนกำลังอุ้มเด็กคนละคนหยอกเล่น ซูถีหัวเราะคิก ๆ ส่วนซูหมี่กำของเล่นชิ้นหนึ่งไว้ไม่ปล่อย และหัวเราะจนเผยเหงือกน้อย ๆ ออกมา
เมื่อสองนางเห็นพวกเขาเดินเข้ามา ก็รีบอุ้มเด็กยืนขึ้นคำนับ