กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 117 คืนส่งท้ายปีเก่า
เด็กน้อยทั้งสองไม่เป็นอะไร เพราะพวกเขาฟังไม่เข้าใจ ถูกบีบจมูกเพียงเท่านั้น ก็ขมวดคิ้วส่งเสียงงึมงำสองครั้ง
แต่ด้านหลังกลับมีเสียงแตกละเอียดดังขึ้น
ซูอู๋ตู้หันศีรษะกลับไป เห็นชามกระเบื้องหยกเล็ก ๆ ในมือซูจืออีตกลงบนพื้น ขนมบัวลอยกลิ้งออกไปไกล
ซูจืออีลนลานก้มลงจะเก็บเศษกระเบื้อง ซูอู๋ตู้เดินเข้าไป ก้มตัวจับมือเขาไว้
“เดี๋ยวให้คนมาจัดการก็ได้ เหตุใดจึงทำชามตกเสียได้? น่าเสียดายขนมบัวลอยที่จืออีปั้นไว้ได้ดีเช่นนี้”
ลูกกระเดือกของซูจืออีขยับขึ้นลง อ้าปากอยากพูด แต่ราวกับมีสิ่งใดอุดลำคอไว้