กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 113 เบาเสียงลงหน่อย
เด็กรับใช้ห้องยาถือถ้วยยาเข้ามา เขารับมาดื่มรวดเดียวจนหมด เฉินเซิงเซิงกล่าวว่า “ราวหนึ่งเค่อก็คงออกฤทธิ์”
ซูอู๋ตู้โบกมือ เฉินเซิงเซิงจึงหิ้วกล่องยาถอยออกไป
พอเห็นว่าทุกคนออกไปแล้ว ซูอู๋ตู้จึงถามขึ้นประโยคหนึ่ง “เหตุใดจึงไม่กินแผ่นนม?”
ซูจืออีเม้มริมฝีปากเล็กน้อย กล่าวว่า “ผู้น้อยไม่รู้สึกขม”
ซูอู๋ตู้จ้องเขาโดยไม่พูด จ้องมองเขาอยู่อย่างนั้น
ซูจืออีเงียบ ๆ ล้วงมือเข้าไปในอกเสื้อ หยิบถุงผ้าไหมที่พกติดตัวออกมา เทแผ่นนมออกมาหนึ่งแผ่น ใส่อมไว้ในปาก แก้มข้างหนึ่งนูนขึ้นเล็กน้อย เคี้ยวช้า ๆ
ซูอู๋ตู้จึงพอใจ