กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 86 ข้ากลัวรสขม
ซูจืออีเม้มริมฝีปากเล็กน้อย ยื่นมือรับชามยาไป “ผู้น้อยดื่มเองขอรับ”
ซูอู๋ตู้ไม่เอ่ยสิ่งใด ปล่อยมือส่งชามยาให้เขา
ซูจืออีดื่มยาหมดในไม่กี่อึก ไม่ขมวดคิ้วแม้แต่น้อย ท่าทางราวกับกำลังดื่มน้ำเปล่า
ซูอู๋ตู้รับชามเปล่ากลับมา มืออีกข้างหนึ่งล้วงแผ่นกลมเล็กสีขาวแผ่นหนึ่งออกมาจากที่ใดไม่รู้ แล้วแตะไว้ที่ริมฝีปากของซูจืออี
ซูจืออียังตั้งตัวไม่ทัน ก็อ้าปากคาบมันเข้าไป กลิ่นหอมของนมและรสหวานแผ่กระจายไปทั่วปาก เข้มข้นนัก เป็นของที่เขาไม่เคยลิ้มมาก่อน
เขาเคี้ยวมันอย่างงุนงงสองครั้ง จึงตระหนักว่านี่ไม่ใช่เม็ดยา แล้วเงยหน้าขึ้นมองซูอู๋ตู้ ดวงตาเต็มไปด้วยความฉงน