กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 65 นี่คือคู่หมั้นของเจ้า
“เอ๊ะ ไปเดี๋ยวนี้แหละ! ดีที่ตอนกลางวันไม่ได้ปล่อยให้เขาไป ยังเก็บไว้ที่จวนได้” พ่อบ้านวิ่งตึงตังออกไป
โม่พ่านพ่านเดินกลับไปที่ข้างเตียง มองซูอู๋ตู้ พลางคิดว่านี่มันเรื่องอะไรกัน อย่าให้ถึงกับตกกระแทกจนโง่ไปเลยนะ แต่เดิมสถานการณ์ก็อันตรายพออยู่แล้ว ตอนนี้ยังมาความจำเสื่อมอีก ไม่กลายเป็นเป้าเคลื่อนที่ให้เขายิงตรง ๆ หรือ
ส่วนอีกฝ่ายพิงหัวเตียง มองนางราวกับมองคนแปลกหน้า
โม่พ่านพ่านถอนหายใจเบา ๆ ไม่ยื่นมือไปแตะเขาอีก
ซูจืออียังยืนอยู่ที่ประตู เขาก้มตาลง เก็บกริชสั้นกลับเข้าไปในแขนเสื้อ