กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 29 กำบังสายฝน
เฉินเซิงเซิงพูดไม่ผิด ช่วงนี้ซูจืออีอาหารการกินดีขึ้นจริง ๆ ไม่นานก็กินอาหารจนหมดเรียบ
ตอนที่ซูอู๋ตู้วางตะเกียบลง เขาเหลือบไปเห็นชายตรงข้ามกำลังถือชามอยู่ ส่งโจ๊กเมล็ดบัวดอกลิลลี่คำสุดท้ายเข้าปาก ก้นชามสะอาดเอี่ยม ไม่เหลือข้าวแม้แต่เม็ดเดียว
ซูอู๋ตู้รู้สึกปลื้มใจอย่างบอกไม่ถูก ราวกับตนรดน้ำวัชพืชข้างทางไปตามมีตามเกิด ไม่คิดว่าพอผ่านไปไม่กี่วันแล้วมองดู วัชพืชนั้นกลับงอกงามขึ้นมาได้ถึงเพียงนี้
เขาลุกขึ้นยืน ซูจืออีก็ลุกตาม ยืนก้มมืออยู่ข้างโต๊ะ สวมหน้ากากกลับเข้าที่เรียบร้อยแล้ว
“ผู้น้อยขอส่งนายท่านขอรับ”
ซูอู๋ตู้ก้าวข้ามธรณีประตูออกไป