กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 27 คำตอบ
ซูอู๋ตู้วางถ้วยชาลง ปลายนิ้วลูบไล้ขอบถ้วยช้า ๆ เขานิ่งเงียบอยู่ครู่หนึ่ง แล้วโบกมือ “รู้แล้ว เจ้าถอยไปได้”
“ขอรับ” หมอเฉินไม่กล้ากล่าวสิ่งใดอีก ค้อมกายถอยออกไป
ซูอู๋ตู้ขมวดคิ้วพิงพนักเก้าอี้ อยู่ ๆ ก็นึกถึงปฏิกิริยาของซูจืออีตอนที่ถูกเขาตำหนิในครั้งนั้น
เพิ่งนึกออกว่าตอนนั้นอีกฝ่ายก้มหน้าอยู่ตลอด อันที่จริงเขามิได้เห็นสีหน้าของอีกฝ่ายเลย
ตอนนั้นเพียงรู้สึกว่าองครักษ์เงาผู้นี้ไม่รู้จักกาลเทศะเอาเสียเลย บาดเจ็บขนาดนั้นยังจะฝืนใจ ยังกล้ามาซักถามการตัดสินใจของตน จึงตำหนิออกไปตามสะดวกปาก