กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 22 กินอะไรได้บ้าง
นั่นคือวันหนึ่งที่ฝนตก ซูฉิงผู้เป็นบิดานั่งอยู่ในห้องหนังสือ สีหน้าหม่นมัวยิ่งกว่าท้องฟ้านอกหน้าต่างเสียอีก
ยามนั้นเขายังเยาว์วัย ไม่เข้าใจว่าความหนักอึ้งในดวงตาของบิดาหมายถึงสิ่งใด จำได้เพียงว่าบิดายื่นหนังสือเล่มแล้วเล่มเล่าเหล่านี้ให้แก่เขา
“อู๋ตู้ สิ่งเหล่านี้ก็คือป้ายคำสั่งเยียนอวี่”
เขาตะลึงงันในยามนั้น “ป้ายคำสั่งเยียนอวี่” ที่คนทั้งยุทธภพต่างหมายปอง ที่เล่าลือกันว่าซ่อนสมบัติไว้มากมายจนร่ำรวยเทียบได้กับชาติหนึ่ง และคัมภีร์ลับที่พอจะครองยุทธภพได้ กลับเป็นหนังสือพะเนินเทินทึกที่มองอย่างไรก็ไม่เห็นลู่ทางใด ๆ เช่นนี้หรือ