กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 18 อาเจียน
ในห้องมีกลิ่นยาติดจาง ๆ อบอวลอยู่ ซูจืออีพิงหัวเตียง มีหมอนหนุนอยู่ด้านหลัง ใบหน้าซีดเซียวนั้นแทบไม่มีสีเลือด แต่ไข้ก็ลดลงแล้ว
เมื่อได้ยินเสียงประตู เขาก็มองไปทางนั้น พอเห็นว่าเป็นซูอู๋ตู้ ก็เผลอจะเปิดผ้าห่มลุกขึ้นโดยสัญชาตญาณ
“ให้เจ้าหอผู้นี้พูดสักกี่ครั้งว่าให้นอนอยู่”
ซูจืออีเม้มริมฝีปาก ค่อย ๆ เอนกลับไปพิงหมอน เอ่ยเสียงเบาว่า “นายท่านกลับมาแล้วขอรับ”
ซูอู๋ตู้ขานรับ “อืม” แล้วนั่งลงข้างโต๊ะ รินน้ำให้ตนเองถ้วยหนึ่ง