เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 5 ตะลึงพรึงเพริด
ซูจืออีไม่หยุดชะงักแม้แต่น้อย รีบรี่ไปทางทิศเหนือไม่ขาดสาย
เขาเดินทางทั้งกลางวันกลางคืนไม่หยุดพัก ผ่านไปเพียงวันเดียว ทิวทัศน์รอบกายก็แปรเป็นแดนเหนืออันเหน็บหนาว ลมกับหิมะกระหน่ำเข้าที่ใบหน้า
เขาไม่กล้าหยุดพัก ค้นหาทั่วทุกหนแห่งที่พอจะเป็นไปได้ สุดท้ายก็หยุดยืนอยู่ตรงข้ามหน้าผาแห่งหนึ่งซึ่งสูงชันยิ่งนักและถูกปกคลุมด้วยน้ำแข็งและหิมะ
กลางหน้าผา ระหว่างซอกหินที่เต็มไปด้วยน้ำแข็งและหิมะ มีแสงเรืองขาวน้อย ๆ จุดหนึ่ง — นั่นก็คือเมล็ดบัวหิมะ
ภูมิประเทศสูงชันสุดขีด ผาหินเรียบลื่นจนไม่มีที่ให้ยันกาย เบื้องล่างเป็นห้วงลึกที่หมอกเมฆปกคลุมวกวน ทำได้เพียงอาศัยวิชาตัวเบาเหาะเก็บกลางอากาศ อันตรายยิ่งนัก
ซูจืออีครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง วางเส้นทางคร่าว ๆ แล้วก็กระโดดลงไปโดยไม่ลังเล