กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 163: แม่มดแปดคน!
“ได้สิ” อูเหยารับปากทันที
ความรู้ด้านวรรณกรรมของนางยังไม่มากพอจะประเมินบทกวีได้ นางจึงเก็บหนังสือเล่มเล็กนั้นรวมกับของขวัญก่อนหน้านี้ลงในคลังสัมภาระ
ไวโอเล็ตไม่เห็นว่ามีสิ่งใดผิดปกติ มุมปากประดับด้วยรอยยิ้มสำรวม
กลุ่มคนที่เหลือก็ตามมาถึงเช่นกัน
มหาแม่มดร่างสูงผู้หนึ่งเดินนำอยู่ด้านหน้า ขณะที่นางใกล้เข้ามา สายลมในป่าก็พลันสงบนิ่ง
นางเดินไม่เร็ว ทว่าพริบตาเดียวก็ก้าวไปได้หลายจั้ง คทาเวทสีทองคล้ำในมือดูคล้ายคทาราชอำนาจมากกว่าอาวุธธรรมดา บนหัวคทามีผลึกทรงข้าวหลามตัดสีแดงสดเปล่งประกายแผดจ้า