กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 152: นางจะปกป้องทุกสิ่งนี้ไว้ให้ดี
อูเหยาเกาศีรษะ เกมนี้ช่างให้ความรู้สึกร่วมราวกับเป็นเรื่องจริงจนน่าตกใจ นางอยู่กับตัวละครที่ไม่ใช่ผู้เล่นนานเข้า ก็แทบจะมองพวกนางเป็นคนจริง ๆ เสียแล้ว
ความคิดนั้นพลันเลือนหายไปในพริบตา นางจึงตบไหล่เบนิตาเบา ๆ พลางกล่าวว่า “อย่าลืมมากินอาหารเช้าเล่า”
เบนิตาพยักหน้า “ข้าล้างหน้าล้างตาเสร็จแล้วจะไป”
อูเหยาไพล่มือไว้ด้านหลังแล้วเดินจากไป
ดวงตะวันค่อย ๆ ลอยสูงขึ้น ดินแดนเองก็เริ่มมีชีวิตชีวามากขึ้น ผู้อยู่อาศัยบางส่วนตื่นแต่เช้า หิ้วถังไม้ไปตักน้ำที่บ่อน้ำ พลางจับกลุ่มพูดคุยกันเป็นกลุ่มเล็ก ๆ
เสียงฝีเท้าอันเป็นระเบียบดังมาจากที่ไกล ๆ เป็นซูหลุนที่กำลังนำเหล่าทหารวิ่งรอบกำแพงไม้จันทราเงิน
ทว่าอูเหยากลับหยุดฝีเท้าลงระหว่างทางกลับโรงอาหาร