กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 147: ผู้เล่นตาถึง มองเห็นคุณค่าของผู้มีความสามารถ
ดวงตาของอูเหยาพลันเป็นประกาย ยังมีงานประมูลอีกด้วย ของดีต้องมีไม่น้อยแน่!
ยิ่งไปกว่านั้น รายการสินค้าประมูลยังส่งมาให้นางเลือกได้ตามใจ นี่ต่างอะไรกับการเปิดใช้โปรโกงกันเล่า ช่างสะใจจริงๆ!
“ฝากไว้ที่ห้างการค้าเถิด” อูเหยาแทบไม่มีโอกาสใช้เงิน เก็บไว้ย่อมสะดวกกว่า นางจึงตัดสินใจอย่างฉับไว “เรื่องนี้มอบหมายให้พวกเจ้าแล้ว”
นางหยิบถุงผ้าออกจากคลังสัมภาระ แล้วยัดใส่อ้อมแขนของเถี่ยฉุย
“ข้างในคือศิลานิเวีย เก็บไว้กับพวกเจ้าไปก่อน หากใช้หมดแล้วค่อยมาขอจากข้า”
เถี่ยฉุยรับไว้ด้วยความทุลักทุเล นางยกมือชั่งน้ำหนักโดยไม่รู้ตัว ดวงตาค่อยๆ เบิกกว้างขึ้น